Categorie: Vormgeving
Emmi Schumacher in Cutting Edge over Deutschboden
Het was doodstil.
Nu gingen in de podiumvloer verborgen lampen aan die het fluwelen gordijn van onderaf veelbelovend beschenen. Mijn hart begon steeds sneller te kloppen. Ook het spreekgestoelte werd nu van onderaf belicht. Er gingen nog een paar eindeloze minuten voorbij.
De dwergachtige pedel
De dwergachtige pedel die aan de rand van het podium had gezeten, stond nu op en klopte met een grote houten staf, die ongeveer twee keer zo lang was als hijzelf, drie- maal, met ontzagwekkende pauzes ertussen, op de donker dreunende podiumvloer. Het licht in de zaal ging uit. Alles verstomde.
Leesmagazijn Advertentie Proeven
studenten praatten opgewonden door elkaar
De zaal zat, zoals altijd, barstensvol. De studentes en studenten praatten opgewonden door elkaar, in afwachting van het grote, wekelijkse spektakel. Midden op het podium stond een hoog spreekgestoelte van sandelhout. Zo hoog was die lessenaar dat ook de studenten op de achterste rij nog omhoog moesten kijken om de redenaar te zien. Achter het…… Lees verder studenten praatten opgewonden door elkaar
Bij de metro-ingang kocht ik een croissant en warme chocolademelk
De grijswollen trui en de witlinnen broek, die ook dienst deden als pyjama, hield ik gewoon aan en de donkerblauwe duffelse jas die ik had gekocht omdat ik hem heel Frans vond, deed ik eroverheen. Toen stormde ik de gang in. Voorzichtig stapte ik over de dikke snurkende man heen die met een rode roos…… Lees verder Bij de metro-ingang kocht ik een croissant en warme chocolademelk
chambre de bonne
Waarmee ook meteen mijn hele inventaris de revue gepasseerd was. Meer was er niet in de twee en een halve vierkante meter grote , die ik voor ongeveer vijfduizend mark per maand van een oude dame huurde.
mijn dienstbodekamer
Mijn oog viel op de reiswekker die op mijn nachtkastje stond: al drie uur! Ik sprong overeind, stootte mijn hoofd tegen het schuine dak, viel opzij met mijn elleboog op de gloeiend hete campingbrander waarmee ik verwarmde, schreeuwde het uit en kon me nog net vastgrijpen aan de wastafel die vlak naast mijn bed aan de…… Lees verder mijn dienstbodekamer
droomdagboek
Honderdvijfentwintig keer! Bespottelijk! Was ik echt zo geobsedeerd, wilde ik zo graag rijk worden? Geërgerd smeet ik het boek in een hoek. Voor Sigmund Freud was het droomdagboek misschien heel belangrijk geweest. Maar voor mij was het niets dan tijdverspilling.

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.