Recensie: Rafael Horzon – Het witte boek RECENSIE | PETER GROENEWOLD De wilde jaren negentig in Berlijn De jaren negentig in Berlin-Mitte waren in bijna ieder opzicht rijker en wilder dan de beroemde gouden en wilde jaren twintig. Een omvattende geschiedenis hiervan die de verschillende terreinen politiek, stadsplanning, gentrificatie, uitgaansleven, kunst en cultuur bij elkaar brengt, is nog…… Lees verder Tzum Recensie: Peter Groenewold over Rafael Horzon – Het witte boek
Categorie: Het Witte Boek
R&P in Cafe Welling
‘Le –soleil – est – froid!’
Waardig, maar zonder valse chic, beklom hij de trap naar het spreekgestoelte. Zijn gezicht, nu van onderen door een leeslampje belicht, leek wel een vuurtoren en straalde grote wijsheid uit. Derrida staarde een tijdlang zonder iets te zeggen de zwarte zaal in, kneep zijn ogen half toe, sperde ze toen plotseling open en zei, met nadruk…… Lees verder ‘Le –soleil – est – froid!’
Rafaël Horzon in het Goethe Instituut
Rafaël Horzon is wat de Berlijnse post-punkgroep Die Tödliche Doris begin jaren tachtig een ‘geniale dilettant’ zou hebben genoemd. Hij heeft gestudeerd, maar geen enkele studie afgerond en begint ergens in de jaren negentig gewoon wat te experimenteren met bedrijfsmodellen. Ze zijn niet allemaal een doorslaand succes, maar dat dondert niet, want uiteindelijk gaat het…… Lees verder Rafaël Horzon in het Goethe Instituut
Rafael Horzon @ Worm Rotterdam 24 oktober 2013
Rafael Horzon – Stedelijk@Goethe Instituut
Na de succesvolle avond in Amsterdam, hedenavond in Worm Rotterdam:
RAFAEL HORZON: CREATIVE ENTREPRENEURSHIP THE BERLIN WAY BOEKPRESENTATIE EN HYPNOSE SESSIE Open: 19:30u Start: 20:00u € 4
EvenementenVrienden uitnodigen Aanwezig Stedelijk@Goethe-Institut: Rafael Horzon Openbaar · Door Goethe-Institut Judith Vrancken interviewt Rafael Horzon over "Het witte boek"Lezing / Gesprek I.s.m. Uitgeverij Leesmagazijn en Stedelijk Museum Amsterdam Goethe-Institut, Herengracht 470, Amsterdam...Meer weergeven Goethe-Institut Kaart bekijken · Routebeschrijving
Het was doodstil.
Nu gingen in de podiumvloer verborgen lampen aan die het fluwelen gordijn van onderaf veelbelovend beschenen. Mijn hart begon steeds sneller te kloppen. Ook het spreekgestoelte werd nu van onderaf belicht. Er gingen nog een paar eindeloze minuten voorbij.
De dwergachtige pedel
De dwergachtige pedel die aan de rand van het podium had gezeten, stond nu op en klopte met een grote houten staf, die ongeveer twee keer zo lang was als hijzelf, drie- maal, met ontzagwekkende pauzes ertussen, op de donker dreunende podiumvloer. Het licht in de zaal ging uit. Alles verstomde.

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.