Tot op heden een van belangrijkste boeken voor de tegen canon van de Duitse literatuur die hoognodig geschreven moet worden.

Afbeelding

Rohstoff van Jörg Fauser verscheen voor het eerst in 1984. Het is het verhaal van diens alter ego Harry Gelb die als schrijver de wereld wil veroveren, maar daarbij keer op keer wordt afgewezen. Het is een zoektocht door een wereld van junks en alternatieve bewegingen naar een bestaan zonder concessies aan geestdodende sleur en alledaagse baantjes. Het zijn de roerige jaren zestig en zeventig, waarin de jeugd van de Bondsrepubliek zich afzet tegen de gevestigde orde van hun ouders en volop experimenteert.

Al deze ervaringen vormen de grondstof (Rohstoff) voor Fausers schrijverschap. Het is roerend, bitter en zo volkomen navolgbaar hoe Fauser Gelb lichamelijk allergisch op elke verplichting doet reageren, hem telkens weer laat falen, opnieuw beginnen, alles proberen en tussen twee werelden door laveren, de ene keer volkomen naar de knoppen in een junkhotelletje, omgeven door verroeste naalden, verwarde, malende gekken en collega-spuiters, drek, schulden en allerlei te bescheten schorriemorrie, en dan weer in het bezit van een baantje, een vaste woonplaats, vaste inkomsten, een stamkroeg en een vrouw voor altijd – en toch weer niet. Keer op keer loopt hij stuk, maar altijd krabbelt hij weer overeind in de vaste overtuiging er niet naast te hebben gezeten, er niet meer naast dan wie ook, dat de dwaalweg de juiste was.

Grondstof is nog altijd een boek dat iedere gemakzuchtige zielenrust en echtelijke vrede overhoop haalt. Wiglaf Droste

Eén van de allerbeste Duitse romans ooit. Waarom was dit boek er zo lang niet? Onbegrijpelijk. Frankfurter Allgemeine Zeitung

Tot op heden een van belangrijkste boeken voor de tegen canon van de Duitse literatuur die hoognodig geschreven moet worden. Der Standard, Wien

Vertaling Marten de Vries

295 pagina’s

9789491717055 FAUSER*GRONDSTOF ING € 19,95 V

 

http://de.wikipedia.org/wiki/J%C3%B6rg_Fauser

http://presse.bachmannpreis.eu/D/tddl2013/koehlmeier_rede.pdf