Verontwaardigd sprong ik op van mijn stoel, trok met beide handen mijn baret recht die toen ik opsprong voor mijn ogen was gegleden, en riep met mijn prettige, heldere stem, in accentloos Frans: ‘Maar professor, hoe kan dat nou? Ik ben gisteren nog in de Tuilerieën geweest en ik heb daar in de zon gezeten, en de zon was heet! Ce n’est pas possible, verdorie!’
To provide the best experiences, we use technologies like cookies to store and/or access device information. Consenting to these technologies will allow us to process data such as browsing behaviour or unique IDs on this site. Not consenting or withdrawing consent, may adversely affect certain features and functions.
