Het is niet vreemd dat ik met dit voorbeeld kwam, want kort daarvoor had ik Metro en mobilisatie gelezen2, een dichtbundel van de Russischtalige Igor Bobyrev, afkomstig uit Donetsk en daar nog steeds woonachtig. Zijn ogenschijnlijk eenvoudige poëzie trof me, juist door de manier waarop oorlogsgeweld – zowel van Russische als Oekraïense zijde – terloops wordt gekoppeld aan alledaagse herinneringen en gebeurtenissen. Het resultaat is een voortdurend spanningsveld, dat in een bespreking in Novaya Gazeta Europe als volgt wordt omschreven: ‘Enerzijds schrijft Bobyrev uitgesproken anti-oorlogspoëzie en staat hij kritisch tegenover het Poetinregime, anderzijds bekritiseert hij de Oekraïense autoriteiten én de anti-oorlogsoppositie. Zijn visie komt voort uit zijn plek: Donetsk, waar veel vreedzame inwoners zich in de steek gelaten voelen en een eenvoudige, maar menselijke eis stellen: “Houd op ons te vermoorden.”’
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.