Luc Boudens, Het zijn lange dagen

p.256  – 19,95

“Hoofdpersonage Stefan Meirhaeghe kwellen, tastbaar te maken voor de lezer. Twaalf ellenlange dagen uit het troosteloze bestaan van deze barman in het café Shakespeare krijgen we voorgeschoteld. Met Stefan als treurige gids sleuren we ons door de ‘wervelende stede’ Kortrijk, die uitblinkt in middelmatigheid en kleinburgerlijkheid. Stefan probeert zich voor de algehele verstikking in dit banale en liefdeloze tranendal te behoeden door respectabele hoeveelheden drank tot zich te nemen, de caféklanten de huid vol te schelden en met grove practical jokes voor schut te zetten, en wat lichamelijke exercities te doen met toevallig opgescharrelde jongelieden.” Boudens was de eerste Vlaamse schrijver die zijn werk promootte met een videoclip (geproduceerd door Kurt van Eeghem). Hij debuteerde in 1988 met twee zonder meer schitterende verhalenbundels, Vrijdag Visdag (Nioba) en De tiendeprovincie (Dedalus). In de unaniem lovende Vlaamse en Nederlandse kritiek werd hij steevast in een adem genoemd met Herman Brusselmans en Tom Lanoye. Vervolgens publiceerde hij bij Dedalus drie romans, Het zijn lange dagen (1989), Het lijden van de jonge Werner (1990) en Gesloten wegens familieomstandigheden (1992) en de dichtbundel Wie legt er mee patience? (1991).