Willem is onderzoeker en nieuwsgierig naar wat hij tegenkomt als hij door het leven gaat zonder mobiele telefoon. Hij is zijn eigen experiment, zeg maar.
Het leven zonder mobiel is lastiger. De samenleving is inmiddels behoorlijk rondom de mobiele telefoon ingericht. Het kost hem veel extra tijd. Tijdens Corona kostte het hem drie weken om een QR-code opgestuurd te krijgen. Op zijn werk kan hij geen koffie bestellen. Sociale contacten onderhouden vergt veel meer energie en tijd.
Zijn studenten geloofden hem niet toen hij vertelde dat hij geen mobiel had. Daarna dachten ze dat hij een Nokia had. En uiteindelijk waren ze ervan overtuigd dat er iets mis was met Willem zelf. Een eerste generatie die letterlijk niet weet hoe het is om te leven zonder telefoon.
Tegen de mobiele telefoon heeft hij geen bezwaar op zich. Het grootste probleem van Willem met de telefoon is dat er een parasitair kapitalistische industrie achter zit die als doel heeft aan het gebruik van de telefoon geld te verdienen. Dat gebruik van de telefoon is in feite de uitbuiting van het sociale karakter van de mens, de noodzaak om sociale interactie te hebben. De programmering van het apparaat en de applicaties bespelen, misbruiken is wellicht een beter woord, het sociale karakter van de mens. Er is nu een eerste generatie gekweekt die niet beter weet dan dat het sociale leven rondom de telefoon vorm gegeven wordt.